Neyse ki bu olayı da “yaşanan saçma krizler” dosyasına kaldırıp, tarihin tozlu raflarında unutuyoruz.

Bundan sonraki zamanlarda yaşananlarda bu olayın izlerine rastlanması kaçınılmaz olmakla beraber, yanlış da olsa (?!), bu izler, çok iyi kamufle edilmiş sinsi bir öc duygusunun neferleri olarak görülebilir.

Müessesemiz sorumluluk kabul etmemektedir. Duygularınıza sahip çıkın.

Evlilik hazırlıklarında gerginliklerin,kırgınlıkların, davranış değişikliklerinin ve anlayışsızlıkların olması normal. Vakit yaklaştıkça artan gerginlik sonucu sinirlerin gerilmesi ister istemez olan birşey…Bu gibi durumlarda ne yapacağınız önemli. Birbirinizle konuşmalısınız. Hem yarın öbür gün evlendiğinizde evliliğinizin temeli “İletişim” olmalı, yoksa “Dağ dağa küsmüş dağın haberi olmamış.” tarzı bir iletişim metodunun ilişkinize hiçbir faydası olmayacaktır. Hazırlık döneminde karşılıklı anlayış çok önemli, eğer ortada ciddi bir sorun var ise elbette konuşulmalı; ancak olaylar çok fazla büyütülmemeli. “nişanlımın 3-4 haftadır bana karşı göstermiş olduğu soğukluğun nedenini bulmaya çalışırken” demişsiniz. İşte bulmaya çalışmayın, kendisin sorun, kim bilir ne sıkıntısı veya ne kaygısı vardır.
Ben nikaha bir ay kala sıkıntıdan kurdeşen dökmüş ve hastanelik olmuştum. Nikahtan sonra araba ile eğlenmeye giderken arabada eşimle birbirimizin suratına bakmıyor,birbirimize aksi aksi cevaplar veriyorduk. Arabada bulunan evli aile dostlarımız ortamı yumuşatmak için epey ter dökmüşlerdi. Ancak arabadan indiğimizde hiç birşey kalmadı ve hissettiğimiz mutluluğun bir tarifi yoktu. Sanki onca zaman olan tüm problemler olmamış gibi, hiç sıkıntı çekmemişiz gibi, hiç üzülmemişiz gibi oldu. Ondan sonra da hazırlıklar zamanında olan hiçbir olumsuzluğu konuşmama ve unutma kararı aldık.